Barbara en Sofie, onze nieuwe directie

Bekende gezichten in een nieuwe functie. Zowel Sofie Coussens, als Barbara Drieghe gaven een nieuwe wending aan hun carrière binnen Sint-Lodewijk. Sofie is de nieuwe Directeur Zorg, en na het voorbije schooljaar samen met Lien Windels de taak van directie op zich genomen te hebben, neemt Barbara de fakkel over.

Van newbie tot directie

Sofies loopbaan op Sint-Lodewijk begon een tiental jaar geleden. “Voordat ik hier werkte was ik vier jaar lang thuisbegeleidster binnen de bijzondere jeugdzorg. Sint-Lodewijk was op zoek naar een cliëntverantwoordelijke voor de eenheid kinderen. Ik heb me kandidaat gesteld en ben effectief mogen beginnen. Dat was een vrij strenge sollicitatie vond ik. Eerst mocht ik op gesprek bij Martine Blondia en Jan De Schutter, ook cliëntverantwoordelijken. Ik herinner me nog dat ik begon te vertellen en dat Martine zei dat ze wat zaken ging opschrijven omdat er na mij nog 12 andere kandidaten kwamen. 12?!”

Barbara startte hier als stagiaire en kon het schooljaar erna meteen aan de slag. Deels als ambulante leerkracht en deels als GON-begeleidster. “Uiteindelijk heb ik een vervanging gedaan als klastitularis, en dan heb ik die functie best een tijdje uitgeoefend, zo’n 17 à 18 jaar. Daarna ben ik GON-coördinator geworden. Dan ben je ook al beleidsmatig bezig. De volgende stap was die van directie, samen met Lien Windels. Eigenlijk heb ik bijna alle posten die je binnen BuBaO kan doen, doorlopen. Van ambulante leerkracht tot klastitularis bij een kleuterklas of een klas uit het lager.”

Vorig jaar kwam de functie ‘Directeur Zorg’ vrij. Sofie werkte 4/5 als cliëntverantwoordelijke, maar had daarnaast ook een praktijk als psychotherapeut die goed begon te draaien. “Ik heb lang getwijfeld over welke stap ik nu wou zetten in mijn carrière. Ga ik verder in dat therapeut zijn, of ga ik verder op Sint-Lodewijk? Op een gegeven moment had ik wel door dat dat een unieke kans was die ik niet zo snel nog eens zou krijgen. Ik ben directie geworden, dus ook gestopt als psychotherapeut.”

Verwezenlijkingen en ambities

Barbara kijkt trots terug naar de verwezenlijkingen van het hele schoolteam tijdens het voorbije schooljaar, in het bijzonder naar het resultaat van de doorlichting: “We hebben een heel goede doorlichting neergezet. Ik ben ervan overtuigd dat we die kwaliteit moeten bewaken en daar verder op moeten bouwen zodat we bij de volgende doorlichting een bevestiging zien van de weg die we aan het afleggen zijn. Als er nieuwe tendensen komen, moet je die natuurlijk meenemen in het verhaal.”

Ik wil graag de kloof tussen beleid en medewerkers dichten

Sofie blikt terug, maar vooral vooruit op heel wat interne en externe uitdagingen. Het gemakkelijkste om te vertellen, maar daarom niet het eenvoudigste om aan te pakken betreft de persoonsvolgende financiering (PVF). “Er heerst veel onzekerheid en onduidelijkheid, zowel bij cliënten als bij personeel. Dat is een beetje gelinkt aan interne uitdagingen. Mijn droom, of waar ik wil naar streven is om meer te communiceren met en naar medewerkers. Ik wil graag de kloof tussen beleid en medewerkers dichten omdat ik gevoeld en gemerkt heb dat we daarover opmerkingen krijgen van basismedewerkers. En ik denk dat die op vele vlakken terecht zijn.”

Warm, warmer, warmst

Over de sterkte van Sint-Lodewijk, zijn beide dames het unaniem eens: dat warme hart natuurlijk. “Sint-Lodewijk biedt onderwijs, ondersteuning en zorg voor kinderen, jongeren en volwassenen met een motorische beperking, mét een warm hart, stelt onze missie”, aldus Barbara, “Dat warme hart, dat voel ik vaak. Heel veel medewerkers willen heel veel zorg dragen voor onze kinderen, zetten daarvoor een heleboel zaken op touw en gaan met goesting en energie aan de slag. Voor velen is het niet enkel een job, maar een gedrevenheid. Die gedrevenheid zorgt er ook voor dat ons team heel hecht is waardoor je bergen kan verzetten. Dat gevoel wil ik vasthouden.”

Ook Sofie bekrachtigt dat we uitblinken in ‘het warme hart’. “We horen dat ook vaak van mensen die hier op intake of op informatief bezoek komen, dat ze zich zeer welkom voelen. Ondanks dat het niet altijd even makkelijk is, dat we een grote organisatie zijn, dat we vaak te weinig middelen hebben, dat het personeel krap is, voel ook ik die enorme gedrevenheid om te blijven gaan voor onze gasten. Dat is voor mij het belangrijkste om hier graag te werken en waarom ik trots ben om directie te zijn.”